lunes, 5 de marzo de 2012

Coisas de gaúchos


DE ONDE VEM O TERMO "GAÚCHO"?
------------------------------------------------

Originariamente, o termo foi aplicado, em sentido pejorativo (como sinônimo de nômade, ladrão de gado que vagava pelos pampas), aos mestiços e índios, espanhóis e portugueses que naquela região, ainda selvagem, viviam de prear o gado que, fugindo dos primeiros povoamentos espanhóis, se espalhava e rep...
roduzia livremente pelas pastagens naturais. Igualmente livre, sem patrão e sem lei, o gaúcho tornou-se hábil cavaleiro, manejador do laço e da boleadeira.

No séc. XVIII, foi o gaúcho brasileiro um instrumento de fixação portuguesa no Brasil meridional, contribuindo para a manutenção das fronteiras com as regiões platinas. Com o estabelecimento das fazendas de gado e com a modificação da estrutura de trabalho, o gaúcho perdeu seus hábitos nômades, enquadrando-se na nova sociedade rural como trabalhador especializado (o peão das estâncias).
 

DE ONDE VEM A PALAVRA "TCHÊ"?
-----------------------------------------------
Vem do espanhol, os espanhóis preferiam abreviar algumas dessas interjeições
e, ao invés de exclamar "gente do céu", falavam apenas Che! (se lê Tchê)
que era uma abreviatura da palavra caelestis (se lê tchelestis) e significa
do céu.

viernes, 2 de marzo de 2012

FALTA DE OBJETIVOS

...uma velha parábola...
Conta-se que certa vez um homem foi condenado a vinte e cinco anos de trabalhos forçados. Ele foi, então, algemado a uma manivela de uma grande e pesada roda e, de manhã até à noite, ele tinha que girar esta pesada roda. Os dias e os anos passavam lentamente e, durante estas muitas horas, à medida que ele sentia seus músculos se tornarem cansados e os ossos de suas costas se rompendo com a pressão, ele se perguntava o que exatamente ele estava realizando com seu trabalho árduo.
Talvez a roda fosse parte de um moinho e ele estivesse moendo grãos, transformando-os em farinha. Ou talvez estivesse girando algo, como a roda de um oleiro, ou talvez gerando algum tipo de energia que era usada para ativar algum tipo de máquina.
Quando a longa sentença finalmente foi cumprida e as algemas foram retiradas dos braços musculosos de um homem velho e alquebrado, a primeira coisa que ele fez foi ir para o lado de fora da casa, para ver no quê ele ficara trabalhando esses vinte e cinco anos. Horrorizado, ele descobriu que não havia nada lá, apenas uma roda na parede, desligada de qualquer alavanca ou engrenagem.
O homem irrompeu em prantos. "Vinte e cinco anos de trabalho pesado", lamentava, "e tudo em vão. Se alguém tivesse se beneficiado com isto, quer fosse uma pessoa ou um animal, eu poderia aceitar. Mas ter trabalhado e sofrido em vão, isso eu não posso suportar!".
Não existe uma tristeza ou desapontamento mais profundo que a falta de objetivo na vida de uma pessoa..
(Rabino Yacov Gerenstadt é presidente da Gal Einai no Brasil, instituto que dissemina o estudo da Torá e as ideologias da Cabalá.)

jueves, 1 de marzo de 2012

Para pensar..

 "Na primeira noite eles se aproximam
 e roubam uma flor
 de nosso jardim.
 E não dizemos nada.
 Na segunda noite, já não se escondem:
 pisam as flores,
 matam nosso cão,
 e não dizemos nada.
 Até que um dia,
 o mais frágil deles
 entra sozinho em nossa casa,
 rouba-nos a luz e,
 conhecendo nosso medo,
 arranca-nos a voz da garganta.
 E já não podemos dizer nada."


Vladimir Maiakóvski

lunes, 27 de febrero de 2012

Pollo con Piña y Brotes de Bambú

Una comidita tipo china, deliciosa...y muy fácil de hacer, disfruten:

Ingredientes:
1k de filetes de pechuga
1 bote de brotes de bambú de 280g (escurrido 140g)
½ pimiento verde
½ pimiento rojo
1 cebolla
40g de salsa Soja
50g de aceite, se posible de oliva
4 rodajas de piña (de bote)
Sal
Preparación:
Cortar en tiras los filetes y salar ligeramente.
Cortar en cuadraditos los pimientos y la cebolla.
Rehogar la cebolla en el aceite caliente, añadir los pimientos, rehogar un poquito e incorporar el pollo,
 sofreir.... añadir la salsa de Soja y dejar cocer tapado a fuego medio, durante 15 minutos, destapar y añadir
la piña cortada en trocitos y los brotes de Bambú bien escurridos. Dejar cocer 10 minutos más...
a media cocción se puede añadir un poquito del zumo de la piña. Servir acompañado de arroz blanco...

viernes, 24 de febrero de 2012

LES MANES DE MI GÜELA

"As maos da minha avó"
Para os que nao entenderem bem...isto é Bable, a lingua tradicional de Asturias -España.
Sofia Castañon é uma jovem que escreve como "gente grande" , sou amiga da sua mae a uns 20 anos, foi minha prof de español. Se vc ler devagar vai entender...disfrutem.

En Bable...

Agora escuende les manes. / Eses manes buenes de mio güela / coles que acariciábame’l pelo tó / y llamábame rosa / vida, anxelín rubiu y guapu. / Eses manes.
Eses manes sabies de mio güela / que ficieron caldiu l’iviernu texiendo / mantes meyors que les de cualquier / Penélope, que tornaben la pena en risa / sólo con dexame la caxa botones / pa xugar. / Eses manes.
Güei apuntose a ún cursu d’internet / y nun quier / que naide vea eses manes, / diz que tan vieyes, fees, escures / de tanto trabayar na tierra.
Agora, mio güela, escuende les manes / y nun s’atreve a tocar el teclao l’ordenador.
Y yo, tan lloñe como sigo tando de mi mesma, / nun-y digo que eses manes / ficiéronme creer na vida tantes veces, / nun-y digo que eses son les manes / más guapes que enxamás tocaron / la tierra.

Y ahora en español...

Ahora esconde las manos. / Esas manos buenas de mi abuela / con las que me acariciaba todo el pelo / y me llamaba rosa / vida, ángel rubio y guapo. / Esas manos.
Esas manos sabias de mi abuela / que hicieron cálido el invierno tejiendo / mantas mejores que las de cualquier / Penélope, que convertían la tristeza en risa / sólo con dejarme la caja de botones / para jugar. / Esas manos.
Hoy se apuntó a un curso de internet / y no quiere / que nadie vea esas manos, / dice que están viejas, feas, oscuras / de tanto trabajar en el campo.
Ahora, mi abuela, esconde las manos / y no se atreve a tocar el teclado del ordenador.
Y yo, tan lejos como sigo estando de mí misma, / no le digo que esas manos / me hicieron creer en la vida tantas veces, / no le digo que esas son las manos / más hermosas que jamás tocaron / la tierra.
 

Sofia Castañon
(Espero no estar haciendo nada malo en divulgar el texto, si asi es, avisame que lo quito inmediatamente)

lunes, 6 de febrero de 2012

CURSO DE TALLER LITERÁRIO

Estas cartas fueran escritas en un curso (la 1ª por Llucia) y la respuesta por mi, la prof (Laura Castañon)nos mando escribir una carta a un personaje fictício, despues redestribuó y tuvimos que responder la que nos tocó.
Esto fue lo que quedó ...siempre me gusto mucho, por esto comparto.
Los grandes amores siempre nos dan ternura al corazón


Querida Matilde:
Está triste la noche sin ti. Quizás no debiera escribirte más pero, ya sabes, soy el escribidor incansable. Escribir es saber que aún estoy vivo, hacer un guiño a la muerte y no sentirme un fantasma.
Estoy viejo, Matilde, siento los huesos de algodón y me fallan los pulmones. El médico dice que nó, que aún duraré mucho, pero yo sé que me muero de tiempo. No, de viejo no, de tiempo: de tiempo sin ti. Son ya veinte años, Matilde, si la cuenta no me engaña. Trescientas cuarenta y siete cartas sin respuesta, y ni tan siquiera sé si es la dirección correcta. ¿Sigues viviendo en el nº 7 de la calle Ardura? ¿ Sigues tiñendo el pelo de rojo? ¡Cuántas preguntas tontas te haria! ¿Aún te rascas la nariz cuando estás nerviosa?
Yo ya casi no tengo el pelo negro: mi cabeza parece de azúcar y nieve blanca. ¿Qué passaria si me ves? Mi vista ya no es la que era...Ni tan siquiera mi pulso: me cuesta escribir a mano, pero sigo luchando contra la máquina ( la impresora y el ordenador me resultan remotos). Tengo tanto qué decirte ...
Pero lo siento, mi mano no puede más. Estoy cansado, Matilde. Quizás sea esta la última carta que escribo. Quizás no.
De todas formas, te envio un beso y un sueño de fresa.
Manuel
P.D.: Te quiero ... aún.

....................................................................................................
Respuesta:

Mi entrañable amor:
Primero quiero pedirte perdón, perdón por todos estos años en que no estuvimos juntos. Perdón por todas las veces en que me deseaste a tu lado, por todas las lágrimas que cayeron de tus ojos, por tu tristeza y soledad, te pido perdón.
La vida fue muy mala con nosotros: muchas cosas pasaron en estos veinte años.
Después que tú partiste, mi padre me obligó a casarme con Eduardo. No pude hacer nada, no tuve fuerzas.
Un año mas tarde, él sufrió un accidente de coche; estuvo tres meses entre la vida y la muerte. En aquellos momentos de angustia y desesperación hice una promesa: Si Dios le salvaba, yo me quedaria a su lado para siempre ... y así fue.
Procuré olvidarte pero a cada carta tuya, mi corazón temblaba y crescia más y más mi amor por ti. Nunca las abri.
Hace un mes, Eduardo falleció. Pasadas dos semanas, arreglando los armarios, encontré el cajón donde guardé siempre nuestros recuerdos. Decidi entonces leer tus cartas.
Ayer recibi esta última carta y pienso que todavia tenemos derecho a ser felices.
Perdón por no haber acudido aquel dia al tren que nos llevaria al futuro feliz que ansiábamos: tuve miedo. Ahora, veinte años después, espero encontrarte en la estación.
LLegaré el dia 1º de enero, a las 18 horas.
Una larga vida puede estar a nuestra espera.
Todavia te quiero.
Matilde
P.D.: Aún me gustan las fresas.

sábado, 28 de enero de 2012

MENSAGEM TELEFÔNICA CRIATIVA DE UMA ESCOLA

Esta é a mensagem que os professores de uma escola decidiram gravar na secretária eletrônica. A escola cobra responsabilidade dos alunos e dos pais perante as faltas e trabalhos de casa e, por isso, ela e os professores estão sendo processados por pais que querem que seus filhos sejam aprovados, mesmo com muitas faltas e sem fazer os trabalhos escolares.

Eis a mensagem gravada:

- Olá! Para que possamos ajudá-lo, por favor, ouça todas as opções:

- Para mentir sobre o motivo das faltas do seu filho - tecle 1.

- Para dar uma desculpa por seu filho não ter feito o trabalho de casa - tecle 2.

- Para se queixar sobre o que nós fazemos - tecle 3.

- Para insultar os professores - tecle 4.

- Para saber por que não foi informado sobre o que consta no boletim do
seu filho, ou em diversos documentos que lhe enviamos - tecle 5.

- Se quiser que criemos o seu filho - tecle 6.

- Se quiser agarrar, esbofetear ou agredir alguém - tecle 7.

- Para pedir um professor novo pela terceira vez este ano - tecle 8.

- Para se queixar do transporte escolar - tecle 9.

- Para se queixar da alimentação fornecida pela escola - tecle 0.

- Mas se você já compreendeu que este é um mundo real, e que seu filho deve ser responsabilizado pelo próprio comportamento, pelo seu trabalho na aula, pelas tarefas de casa, e que a culpa da falta de esforço do seu filho
não é culpa do professor, desligue e tenha um bom dia!